"Do pierwszej próby rozwiązania tego problemu po rozpoczęciu wojny serbsko-tureckiej doszło 8 lipca 1876 r., w czasie spotkania Aleksandra II i Gorczakowa z Franciszkiem Józefem i Andrässym na zamku w Reichstadt (Zakupy w północnych Czechach). W rezultacie odbytych lam rokowań nie podpisano ani formalnej konwencji, ani nawet protokołu. Wyniki osiągniętego porozumienia zostały ujęte przez obie strony oddzielnie w dwóch protokołach. Jeden był podyktowany przez Andrä-ssyego, drugi przez Gorczakowa. Dwie te notatki, przez nikogo nie parafowane i różniące się przy tym w wielu punktach, były jedynymi dokumentami, w których zawarto rezultaty rokowań reichstadzkich. Zgodnie z tymi notatkami obie strony postanowiły „na razie" przestrzegać „zasady nieinterwencji", na wypadek zaś gdyby sytuacja wymagała aktywnych wystąpień, działać w porozumieniu. W wypadku sukcesu Turków oba państwa miały „zażądać przywrócenia przedwojennego status quo w Serbii" oraz naciskać na Konstantynopol, aby przyznał Bośni, Hercegowinie, jak również Bułgarii ustrój oparty na programie wyłożonym w nocie Andrässyego i w memorandum berlińskim. "
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972